Ζω σ’ έναν κόσμο που τσιγκουνεύεται την ευτυχία και διώχνει το χαμόγελο από τους γύρω μου. Πολλά παιδιά σήμερα σε όλο τον πλανήτη βιάζονται να μεγαλώσουν… όχι από δική τους επιλογή! Κάποιοι τα αναγκάζουν. Αυτοί αποφασίζουν για την τύχη τους.  Στενοχωριέμαι που δεν μπορώ να βοηθήσω όλα τα παιδιά του κόσμου από όπου κι αν είναι… Και αναρωτιέμαι γιατί αυτοί που μπορούν δεν το κάνουν!

Είναι όμως κάποιες φορές που νιώθω τέτοια τύχη…. λες και με άγγιξε το ραβδί κάποιας νεράιδας παραμυθιού. Κάνω τόσα πολλά και διαφορετικά, γνωρίζω νέα πράγματα, παίζω, γελάω, τραγουδάω, σκαρφαλώνω σε τοίχους, γλεντάω μέσα στην αποκριάτικη στολή μου… είμαι ελεύθερος..

Τις ίδιες όμως αυτές στιγμές νιώθω άσχημα, επειδή όλα αυτά δεν μπορούν να τα ζήσουν και τα άλλα παιδιά… αυτά που έρχονται κι αυτά που “φέυγουν”. Θα  ‘πρεπε άραγε; να έχω τύψεις; Αχ…, να βρισκόταν κάποιος να μου απαντήσει σ’ αυτή την ερώτηση!!

Δεν βιάζομαι να μεγαλώσω. Τον κόσμο των μεγάλων δεν τον ζηλεύω. Αν ήταν στο χέρι μου θα έμενα για πάντα ένα λυκόπουλο… να γίνομαι ένα μέσα στο πλήθος της αγέλης, να ονειρεύομαι όσο θέλω και να ζω ξέγνοιαστα…. γιατί το αξίζω!

Read the rest of this entry »

“Δεν με χωράει η πόλη μας… κι όλο ζητώ να φεύγω,

μαζί με την Αγέλη μας… δρόμους καινούς γυρεύω.

Το ξέρω… με ζηλεύετε , την τύχη μου ζητάτε…

μα αυτό θα πει “λυκόπουλο”, για να με συγχωράτε…!!

Δεν προλαβαίνω να χορταίνω εκδρομές.

Ξημερώνει η Κυριακή και πριν καλά καλά ο ήλιος ανέβει ψηλά, ο Ακέλα

μαζί με τους άλλους  Γερόλυκους με οδηγούν σε νέα μονοπάτια της φύσης.

Φοράω τη στολή μου, ισιώνω το μαντήλι μου και μ’ ένα σακίδιο στην πλάτη

διαβαίνω λόφους και βουνά, κάμπους, λίμνες και πάρκα.

Σφυρίζω έναν χαρούμενο λυκοπουλικό σκοπό και ρίχνομαι στο παιχνίδι.

Το μάτι μου χορταίνει πράσινο και τα πνευμόνια μου φρέσκο αέρα.

Κι αυτή την Κυριακή στο Πάρκο Τρίτση όλα ήταν υπέροχα…

Read the rest of this entry »

Η νέα χρονιά ξεκινάει και η Αγέλη μας δεν κρατιέται για να οργανώσει και πάλι μια εξόρμηση στο ύπαιθρο, να γνωρίσει νέα μέρη, να περπατήσει σε καινούρια μονοπάτια και να παίξει ασταμάτητα για τρεις ολόκληρες ημέρες. Μια που οι σχολικές διακοπές λόγω των εορτών μας το επέτρεψαν, δεν χάσαμε την ευκαιρία και επισκεφθήκαμε το πολύ γραφικό χωριό της Άνω Τιθορέας, όπου φιλοξενηθήκαμε στο Δημοτικό σχολείο της περιοχής. Αρκετό κρύο αλλά και ωραία φυσικά τοπία στους πρόποδες του Παρνασσού μας συντρόφευσαν στην παραμονή μας εκεί. Φυσικά δεν θα μπορούσαμε στην επιστροφή να αποχαιρετήσουμε έτσι την περιοχή… Οπότε κάναμε μια στάση στη Λειβαδιά και περπατήσαμε στο μονοπάτι της Κρύας. Οι εμπειρίες μας … μοναδικές, η ενέργειά μας… ανεξάντλητη, η συνέχεια της χρονιάς προβλέπεται …ασύλληπτη!!!!! Εμπρός για νέες περιπέτειες και το 2016!

Read the rest of this entry »

Νοέμβριος και Δεκέμβριος του 2015 και ενώ πλησιάζουμε προς τη γιορτινή ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων τα λυκόπουλα μαζί με τους γερόλυκους έχουν πατήσει γκάζι και σαρώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους… Και τι δεν είχε αυτό το δίμηνο!!!! Επισκέψεις στο μουσείο συναισθημάτων, δράσεις κοινωνικής συνεργασίας ευαισθητοποιημένες σε μείζονα θέματα της επικαιρότητας, όπως το μεταναστευτικό, βόλτα στο εργοστάσιο σοκολάτας, δράσεις αφιερωμένες στα Χριστούγεννα με πρωτότυπες κατασκευές και μοναδικές δημιουργίες. Πόσες εμπειρίες…. πόσο παραπάνω ν’ ανοίξουν τα μάτια ενός παιδιού της ηλικίας των λυκοπούλων μας πάντα υπό την σκέπη της αγάπης των βαθμοφόρων. Όταν η παρέα είναι τόσο δεμένη και δυνατή… τότε η νέα χρονιά που περιμένουμε αναμένεται τουλάχιστον….. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ!!!!

Read the rest of this entry »

…μακριά από της πόλης την καπνιά… ταξίδεψε η Αγέλη μας την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2015. Στα μονοπάτια της Πάρνηθας, κάτω από τον ήχο των πουλιών και την σκιά των δέντρων περιπλανήθηκαν τα λυκόπουλα με τη συντροφιά των γερόλυκων και με πολύ κέφι!! Ανεβήκαμε στο τελεφερίκ.. απολαύσαμε τη μαγευτική θέα και μετά από μία ήπια πορεία στο δάσος καταλήξαμε στο καταφύγιο Μπάφι, όπου μοιραστήκαμε την χαρά του προσκοπικού παιχνιδιού! Κι όλα αυτά χωρίς να μας λείπει το χαμόγελο.. γιατί “είμαστε λυκόπουλα πάντοτε χαρούμενα….. πάντα γελαστά!! Καλές εξορμήσεις σε όλους!!

Read the rest of this entry »